Marxisme, liberalisme? Same old shit!

In antwoord op opiniestukken van de heren Casier en Van Quickenborne in De Morgen van 9/12/2016.

Beste heren Casier en Van Quickenborne,

Met enig relativisme heb ik jullie beider opiniestukken gelezen met betrekking tot het bilan van het communistisch/marxistisch ideeëngoed. In jullie beider stukken stellen jullie het falen van verscheidene communistische/marxistische regimes aan de kaak. Terecht! De USSR, de PRC, Cuba, Noord-Korea, Venezuela,… allen hebben gefaald in hun doel, het bereiken van een sociale, solidaire maatschappij waar iedereen (of toch een grote meerderheid) voldoening kan vinden.

Sta me nu ook even toe een gelijkaardige balans op te maken van het ongebreidelde kapitalisme en  neo-liberalisme waar u beider zo graag het wierrookvat voor bovenhaalt.

Vaststelling: Er is bij ons meer welvaart. Ja, maar ten koste van wie/wat? Manuele arbeid is in de laatste halve eeuw gedecimeerd in de Westerse landen en vervangen door verregaande automatisering. Met als gevolg dat arbeiders steeds minder aan de bak komen en een groot deel van onze werklozen uitmaken. Deze automatisering wordt steeds verder doorgedreven en die laagopgeleiden zullen steeds minder kansen krijgen in onze maatschappij.

De intensieve handenarbeid is in het kader van de door u geroemde mondialisering/globalisering verschoven naar de ontwikkelingslanden. Daar worden nog veel laaggeschoolde mensen tewerk gesteld! Maar met hun loon kunnen u noch ik ons gezin onderhouden. Daarenboven heeft de industrialisering in de ontwikkelingslanden een groot aandeel in het ontginnen van grondstoffen, mineralen, ertsen (silicium, koper, goud, zilver, etc.) en de massaproductie van gewassen met het oog op het verwerken in voor de Westerse markt bedoelde massaproducten (palmolie, soja, etc.). Deze doorgedreven uitputting van de natuurlijke reserves komt met een serieus kostenplaatje. Niet voor de producent/ontginner maar wel voor de lokale bevolking en hun habitat. De arbeiders werken vaak in onhygiënische, onveilige omstandigheden. Hun families zien met lede ogen hoe de grond onder hun voeten steeds verder erodeert, uitdroogt of hun oogst steeds vaker mislukt door overmatig gebruik van chemicaliën en genetisch gemodificeerde organismen.

Kortom, het kapitalisme heeft ook bloed aan zijn handen. Alleen voelen we het zelf niet elke dag en kunnen we naar een ander kanaal zappen als het ons teveel wordt bij een reportage op de televisie.

Mag ik jullie dan ook vragen om open te staan voor ideeën vanuit welke ideologie ze ook mogen voortspruiten. Want hoe je het ook draait of keert, tot op heden is nog geen enkele politieke of economische stroming er in geslaagd om ons het walhalla op aarde te brengen. Ook uw liberale vrienden niet.

Een sociaal voelende medemens

Kleutertuin

Het communautaire gehakketak mag weer een streepje op zijn kerfstok plaatsen. Nog maar eens een regering – of wat daar voor moest doorgaan – is gevallen over BHV. Maar ja, aangezien BHV in hoofdzaak een politiek probleem is, is het voor een stuk normaal dat de politici hier over blijven struikelen.


Nochtans heeft een splitsing of niet-splitsing, weinig of geen gevolgen voor het dagelijkse leven van de inwoners van het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde. Tenzij hij of zij voor de rechtbank moet verschijnen uiteraard. Hoe komt het dan dat men telkens weer, er niet in slaagt om tot een vergelijk te komen?


Draait het dan écht alleen maar om de (politieke) macht die er verbonden is aan het stemgewin dat nu uit één kiesarrondissement komt? Natuurlijk! Zolang BHV niet gesplitst is zijn er een aantal partijen die hier veel stemmen bij winnen. Het FDF en andere partijen zien zich verzekerd van de stemmen van Franstaligen die zich in de Vlaamse Rand hebben gevestigd. Aan Vlaamse zijde, heb je dan de partijen die zich op het Vlaams-nationalistische discours concentreren die munt slaan uit de hele heisa. Dus zolang er ‘ambras’ is zijn die partijen aan beide kanten content en gooien ze met alle plezier nog wat olie op het vuur.


Maar als Yves Leterme durft te beweren dat hij geen schuld heeft aan dit falen, dan vergeet hij toch ook wel enkele feiten. Zo was hij het die zijn CD&V koppelde in kartel aan de N-VA waardoor de CD&V zich sterker (lees Vlaamser) profileerde op communautaire dossiers. Door die dossiers dan ook bovenaan hun verkiezingsprogramma in 2007 te plaatsen, maakte Leterme zichzelf al moeilijk aanvaardbaar voor de Franstaligen. Dit leidde tot zijn eerste mislukte onderhandelingen met een veelvoud aan bezoekjes aan de Koning tot gevolg.


Toen hij zijn 2e regering begon te leiden, heeft hij zich dan ook bewust ver weg gehouden van de communautaire dossiers. Maar als regeringsleider heeft hij dan ook nooit een daadkrachtig beleid kunnen door de vrees om opnieuw te falen voeren – waar was dat ‘goed bestuur’ weer gebleven?


Door nu gewoon te wachten tot de boel door iemand anders werd opgeblazen, heeft Leterme nog maar eens bewezen dat hij verre van daadkrachtig is geweest in de laatste 3 jaar. Liever premier zijn van een bende ruziënde kleuters dan op je strepen staan en de verschillende partijen op hun verantwoordelijkheid wijzen. Ondertussen is het ook meer dan duidelijk geworden dat ‘lijden’ beter past bij hem dan ‘leiden’. Misschien moet hij zich dan maar terugplooien op het ‘Martelarenplein’.
Voor BHV en andere communautaire dossiers heeft de huidige (én vorige) generatie zich niet in staat getoond om ook maar iets van een oplossing te bereiken. Hopelijk denken de mensen dan ook een tweede keer na als ze weeral eens het rode potlood bovenhalen in het stemhokje...

Ook gedeeltelijk (zonder de eerste 3 alinea's) verschenen als lezersbrief/opinie in De Standaard van 28 april 2010.

De onzin van kartels

Nu dat sp.a het kartel met VL-Pro zo goed als, heeft opgezegd, blijkt nog maar eens de onzin van het kartel. Nadat CD&V en N-VA tot een publieke breuk waren gekomen, was het enkel een kwestie van tijd alvorens de bloedende sp.a ook haar kartelpartner buitenwerkte. Het 'schandaal' dat Bettina Geysen tot opstappen noopte, was het vuur aan de lont. De appendix van sp.a spleet in twee en het grootste deel wil zijn eigen links-liberale weg gaan. De ideale aanleiding om het vertrouwen in de kartelpartner op te zeggen voor sp.a-voorzitster Gennez. Bert Anciaux had nog maar nauwelijks beseft dat hij het onderspit had gedolven en Gennez had de kartelpartner al de deur gewezen.

De logica om in een kartel te stappen wordt vaak herleid tot het optelsommetje van 1+1=3. Wat er niet bij verteld wordt is dat die optelsom niet eeuwigdurend is. Na verloop van tijd wordt het resultaat van die optelsom 1+1=1. Het is onmogelijk vol te houden voor twee aparte partijen met een eigen visie hoe gelijkgezind ze ook mogen zijn over bepaalde thema's om oneindig samen te blijven. Ofwel wordt het kleinste deel van de kartelpartner opgeslokt (het Vivant-scenario); in het tweede scenario parasiteert de kartelpartner zodanig op het grootste deel dat 'de parasiet' zich uiteindelijk vrijvecht (het N-VA-scenario); als laatste scenario kunnen we daar nu het 'Spirit-scenario' aan toevoegen waarbij beide kartelpartners elkaar (onvrijwillig) doodknijpen en uit pure overlevingsdrang elkaar afstoten.

Over de zin en onzin van kartels is al veel inkt gevloeid, een interessante les in kartels is het in ieder geval wel geweest. Maar nu mag het wel gedaan zijn!

Fortiscoupons - Wortels in 2014

Nadat de regering Fortis heeft gered van het bankroet, willen ze nu ook nog de kleine beleggers tegemoet komen met coupons om hen een stuk van hun investering te laten recupereren. Wat is dit voor redenering? Mensen 'spelen' op de beurs in de hoop er meer geld uit te halen dan ze er in steken, maar dit is nooit een garantie! Waarom moet de overheid dan plots deze Fortis-aandeelhouders een wortel geven (al mogen ze die pas oogsten in 2014). Sinds wanneer moet de overheid opdraaien voor een slecht uitgedraaide belegging? Of is het de fout van de overheid dat Fortis slecht beheerd werd? Ten tijde van het failliet van Lernout & Hauspie is er toch ook geen compensatie geweest voor de aandeelhouders door de overheid? En om dan nog enkel de 'kleine beleggers' te steunen is natuurlijk ook weer van de pot gerukt, ofwel alles en iedereen ofwel niemand en niets.
Dat Leterme en de rest van de regering eerst maar eens een degelijke én realistische begroting opstellen of straks sturen ze de Belgische staat nog richting bankroet. En dan zullen er voor niemand worteltjes zijn in 2014...
(verschenen in DM 14/10 als lezersbrief)

Niets doen...

Koekelberg bekent 'een beetje' schuld (DM 16/09) en het kernkabinet heeft nog geen beslissing genomen. Het zoveelste bewijs van incompetentie van deze regering is een feit. Sinds de verkiezingsoverwinning van het kartel op 10 juni hebben we gezien dat ze niet kunnen onderhandelen, na veel moeite en aandringen een regering op de been kunnen brengen, geen degelijke begroting kunnen opstellen, deadline evenveel betekent als 'doe maar rustig verder' en nu dus ook verantwoordelijkheid over het politiebeleid onderhevig is aan het communautaire steekspel. Kwestie van synoniemen voor 'goed bestuur' kan dat tellen, ondertussen doet premier Leterme alsof zijn neus bloed en hij wel degelijk hard aan het werken is om een oplossing te vinden.Het maakt me intriest en vult me met steeds meer ongeloof dat zo'n incompetentie, inertie en onverantwoordelijk gedrag kan bedekt worden met het communautair schaamlapje dat de splitsing van B-H-V is. Terwijl de internationale financiële crisis maar blijft doorrazen, blijft het belangrijkste punt op de agenda van deze regering het zoeken naar een nieuwe staatshervorming. Iets waar ze ondertussen al meer dan 15 maanden géén stap is vooruitgegaan.Waarom blijven we dit pikken, een premier die niet regeert, een regering die geen beslissing neemt? In de affaire Koekelberg heeft Dewael ook boter op zijn hoofd, waarom neemt hij zijn 'verantwoordelijkheid' niet? De daadkracht en de autoriteit van Leterme is in dit dossier nog maar eens nihil. Of is het ultieme streven van deze regering onverantwoordelijkheid en incompetentie?
(als lezersbrief in DM 17/09)

er is nog leven...

Even uit de running geweest, maar in deze kwamkwammertijd toch nog een lezersbriefke in DM gekregen. En het is er eentje die ik jullie niet wil onthouden, vandaar:

Leterme voelde zich blijkbaar op zijn tenen getrapt door de démarche van Lambertz (DM 12/08). Maar met opmerkingen als 'een bemiddelaar moet vooral bemiddelen' schiet Leterme wel voor een stuk in zijn eigen voet. Want moet een premier niet 'regeren'? Dat is iets dat hij het laatste jaar ook nog niet (veel) gedaan heeft.Dus vooraleer de pot de ketel verwijt... Yves, begin eens te regeren, we wachten er nu al zo lang op. En wees gerust, wij burgers hebben liever een daadkrachtige regering in plaats van een halfslachtige staatshervorming die er even voor de vorm, rap-rap voor de regionale verkiezingen van 2009 wordt doorgeduwd!

Met dank aan De Morgen

Vandaag nog een lezersbrief in De Morgen gekregen. Het is gebaseerd op mijn stukje rond administratieve vereenvoudiging in Kortrijk

Belastingen verhoogd in CD&V-gemeenten

Naar aanleiding van de uitspraken van Yves Leterme en het artikel 'Belastingen verhoogd in minstens 15 gemeenten waar CD&V mee bestuurt' (DM 5/6) wou ik toch nog even iets opmerken. Sinds 1 mei zijn ook in Kortrijk in het kader van de administratieve vereenvoudiging, de fiscale zegels afgeschaft. In de plaats krijgt de Kortrijkse bevolking van de coalitie van CD&V en Open Vld een reeks retributietarieven in de maag gesplitst die het dubbele of meer kosten van wat we voordien aan fiscale zegels betaalden.
Het is dus gemakkelijk om te zeggen dat je geen belastingen verhoogt en een administratieve vereenvoudiging doorvoert. Vooral als je datzelfde geld gewoon onder een andere naam dubbel en dik toch binnenhaalt. Is dat goed bestuur? Is dat administratieve vereenvoudiging? Volgens mij niet!

sp.a bruis of bruistablet?

De sp.a gooit de deuren open niet enkel voor groene huisvrouwen maar nu ook voor arbeiders. Voor een partij die vroeger toch, de rechten van de arbeider hoog in het vaandel droeg is dit nogal een rare aankondiging. Ik ben blij dat de sp.a kiest om opnieuw voor de zwakkeren in onze maatschappij wil opkomen. Maar als Vande Lanotte de cijfers bovenhaalt van 20% van de 65-plussers die leven met risico op armoede, dan vraag ik mij toch wel af wat zijn partij de laatste 18 jaar in de verschillende regeringen heeft uitgestoken! Want 18 jaar geleden waren die mensen nog 40 én arbeider of bediende. Maar blijkbaar was de arbeider de laatste decennia niet zo tevreden en ging zijn stem steeds meer naar rechts en extreem-rechts. De aankondiging dat het VB haar eigen vakbond wil oprichten geeft in ieder geval een kleine indicatie waar de arbeiders naar toe zijn gevlucht.

Als voorzitter Vande Lanotte nu de deuren wagenwijd openzet voor alle progressieven ben ik toch weigerachtig om door die deur te wandelen. Misschien moeten hun ministers iets meer voet bij stuk houden om die progressieve standpunten ook daadwerkelijk door te drukken. Nadat de uitstap uit de kernenergie was goedgekeurd door de federale regering is het opzetten van alternatieve energiebronnen nog steeds niet van de grond gekomen. In zoverre dat die kernuitstap zelfs in vraag wordt gesteld omdat er onvoldoende alternatieve reserves zullen zijn. Waar is de progressieve impact van de sp.a in die beslissingen?! Is deze nieuwe beginselverklaring echt een teken dat de sp.a opnieuw bruist of is het slechts een bruistablet die eens 10 juni voorbij, zal uitgebruist zijn?

ook verschenen als lezersbrief in De Morgen van 30 januari

Ceci n'est pas une blague!

Op 13 december 2006 roept het Vlaams Parlement unilateraal de onafhankelijkheid van Vlaanderen uit... Hilariteit alom na de fake-reportage annex nieuwsuitzending van de RTBF. Zowat alle partijen hadden leden (en vaak niet de minste) die meegewerkt hebben aan het op poten zetten van dit 'War of the Worlds'-epos op Belgische wijze.
Hypocriet is dan ook de beste omschrijving voor de kritiek die de avond zelf en vooral de volgende dag losbarsten. Opper-hypocriet is de fractieleider van de CD&V in de Kamer. Tijdens het vragenuurtje neemt hij de medewerking van Kamervoorzitter De Croo kwalijk terwijl de heer De Crem zelf meegewerkt heeft aan de uitzending.
De reacties van andere toppolitici en regeringsleiders (genre Leterme, Verhofstadt en Di Rupo) lopen over van verontwaardiging. Maar gaat dit niet voorbij aan de essentie van het verhaal? Een goed uitgewerkte fictieve reportage over een mogelijke afscheiding van Vlaanderen. In ieder geval iedereen die de reportage bekeken heeft en een beetje politiek inzicht beseft redelijk snel dat het om een goed uitgewerkte grap gaat. Vooral het opvoeren van Jean-Marie De Decker haalt toch alle serieux en geloofwaardigheid weg uit een nieuwsuitzending!!
Het uiteindelijke doel van deze uitzending was een debat rond de communautaire hangijzers -die hoogstwaarschijnlijk bij de volgende regeringsvorming op tafel zullen komen- aan te kaarten bij de franstaligen. Dit is jammer genoeg door de kortzichtigheid van de reacties niet echt naar buiten gekomen.
Enkele jaren geleden heeft de BBC een uitzending gemaakt over een fictieve aanslag met een vliegtuig in de buurt van London Heathrow (LHR). Toegegeven die stond wel degelijk als fictie aangegeven in de tv-gids, maar toch als je er als zapper op terecht kwam was het net echt.
Een beetje advies aan iedereen die nu op de RTBF wil schieten of al heeft geschoten: "Ceci n'est pas une blague!". Een stukje advies naar René Magritte die het surrealisme gelukkig wel kon appreciëren!

ook verschenen als lezersbrief in De Morgen van 16 december